وزارتخانه ها و وزیران ایران
دولت ایران شامل ۱۸ وزارتخانهاست. دولت جمهوری اسلامی ایران تا سال ۱۳۹۰ دارای ۲۱ وزیر و وزارتخانه بود اما از آن سال پس از ادغام چند وزارتخانه و تاسیس وزارت ورزش و جوانان، تعداد وزارتخانههایش به عدد ۱۸ رسید.
|
نام وزارتخانه |
نام وزیر کنونی |
|
( حسن طريقت منفرد(سرپرست | |
فصل اول : اصول كلي
1- اصل اول :
حكومت ايران جمهوري اسلامي است كه ملت ايران، بر اساس اعتقاد ديرينه اش به حكومت حق و عدل قرآن، در پي انقلاب اسلامي پيروزمند خود به رهبري مرجع عاليقدر تقليد آيت الله العظمي امام خميني، در همه پرسي دهم ويازدهم فروردين ماه يكهزار و سيصد و پنجاه و هشت هجري شمسي برابر با اول و دوم جمادي الاولي سال يكهزار و سيصد و نود و نه هجري قمري با اكثر2/98 كليه كساني كه حق راي داشتند، به آن راي مثبت داد.
2- اصل دوم :
جمهوري اسلامي، نظامي است بر پايه ايمان به :
1 - خداي يكتا (لااله الاالله) و اختصاص حاكميت و تشريع به او و لزوم تسليم در برابر امر او،
2 - وحي الهي و نقش بنيادي آن در بيان قوانين،
3 - معاد و نقش سازنده آن در سير تكاملي انسان به سوي خدا،
4 - عدل خدا در خلقت و تشريع،
5 - امامت و رهبري مستمر و نقش اساسي آن در تداوم انقلاب اسلام،
6 - كرامت و ارزش والاي انسان و آزادي توام با مسئوليت او در برابر خدا;
كه از راه :
الف - اجتهاد مستمر فقهاي جامع الشرايط بر اساس كتاب و سنت معصومين سلام الله عليهم اجمعين،
ب - استفاده از علوم و فنون و تجارب پيشرفته بشري و تلاش در پيشبرد آنها،
ج - نفي هر گونه ستمگري و ستم كشي و سلطه گري و سلطه پذيري، قسط و عدل و استقلال سياسي و اقتصادي و اجتماعي و فرهنگي و همبستگي ملي را تامين مي كند.
3- اصل سوم :
دولت جمهوري اسلامي ايران موظف است براي نيل به اهداف مذكور در اصل دوم، همه امكانات خود را براي امور زير به كار برد :
1 - ايجاد محيط مساعد براي رشد فضائل اخلاقي بر اساس ايمان و تقوي و مبارزه با كليه مظاهر فساد و تباهي.
2 - بالا بردن سطح آگاهي هاي عمومي در همه زمينه ها با استفاده صحيح از مطبوعات و رسانه هاي گروهي و وسائل ديگر.
مقدمه
انسان ها به صورت جدا از هم نمي توانند زندگي كنند و براي زندگي با همنوعان خود نيازمند اين هستند كه قواعدي بر اين روابط حاكم باشد و از همين جا ضرورت و لزوم جاري شدن قانون بين آن ها احساس مي شود. نيازهايي كه انسان ها به يكديگر دارند،نيازهاي و واقعي است . مثلا ً نياز انسان به تشكيل خانواده و ازدواج يك نياز طبيعي و واقعي است اما قواعدي كه بايد اين رابطه را تنظيم كند،قانون ناميده مي شود. تقريباً از ابتداي خلقت انسان ، قوانيني در جوامع بشري حكم فرما بوده است اما با پيشرفته شدن زندگي ،اين قواعد پيچيده تر شده به گونه اي كه امروزه انسان ها براي بيشتر امور زندگي نياز به آموزش قوانين و مقررات خاصي دارند.
تعريف قانون
واژه ي قانون معرّب كلمه ي لاتين كانون(canon) و از نظر لغوي به معناي وسيله اي است براي تنظيم سطور و خطوط و يا در معناي ديگري مانند روش ،قاعده و ترتيب،سنّد،دستورالعمل و اصل هر چيز نيز تعبير شده است.در علم حقوق نيز ،تعاريف زيادي از قانون شده است.
از لحاظ حقوقي ،قانون در دو معناي عام و خاص به كار مي رود.
در معناي عام،مقصود از قانون،تمام مقرراتي است كه از طرف يكي از سازمان هاي صلاحيت دار دولت وضع شده باشد.ممكن است اين سازمان (مرجع) قوه ي مقننه، رئيس دولت يا يكي از اعضاي قوه ي مجريه باشد.بنابر اين در معناي عام طيف وسيعي از مقررات به عنوان قانون ناميده مي شود و شامل تمام مصوبات مجلس،تصويب نامه ها ، آيين نامه ها و بخش نامه هاي اداري مي شود.
اما در اصطلاح خاص ،قانون به قواعدي گفته مي شود كه با تشريفات مقرّر در قانون اساسي ،توسط مجالس قانون گذاري وضع مي شود.
در جمهوري اسلامي ايران ،تصويب قانون به معناي خاص فقط در صلاحيت مجلس شوراي اسلامي است. اصل پنجاه و هشتم قانون اساسي در اين زمينه اشاره دارد:
(( ِاعمال قوه ي مقننه از طريق مجلس شوراي اسلامي است كه از نمايندگان منتخب مردم تشكيل ميشود...))
طبقه بندي هدف هاي آموزشي در حيطه هاي سه گانه شناختي ، عاطفي و رواني- حركتي
صاحب نظران تعليم و تربيت هدف هاي آموزشي و تربيتي را در سه حيطه تقسيم بندي كرده اند
1- حيطه شناختي تغييراتي كه در اثر تعليم و تربيت در ذهن ايجاد مي شود و ماهيت آنها دانش و معلومات است در حيطه شناختي قرار داده اند.
2-حيطه عاطفي- آنچه كه به ارزش ها ِ نگرش ها و احساسات مربوط است در حيطه عاطفي قرار داده اند.
حيطه مهارتي- آنچه كه با مهارت هاي حركتي ارتباط پيدا مي كند در حيطه رواني – حركتي جاي داده اند.
حيطه شناختي :
اين حيطه بطور كلي به آموختن مطالب و پيرا كردن شناخت در باره ي ينها مربوط مي شود و اين حيطه شامل آن دسته هدف هاي آموزشي است كه مستلزم ياد آوري آمو خته ها است .معمولاً حيطه شناختي به پيرايش توانيي هاي ذهني منتهي مي شود . در اين حيطه عامل فهميدن نقش اصلي را بر عهده دارد.. آموختني هاي حيطه شناختي از آسان به مشكل تقسيم بندي مي شوندودر شش سطح يا طبقه به شرح زير قرار مي گيرند:
1-سطح دانش :
2-سطح درك و فهم
3-سطح كاربرد
4-سطح تجزيه و تحليل
5-سطح تركيب
6-سطح قضاوت و ارزشيابي
نمونه هدف هاي كلي آموزشي و فعل هاي رفتاري هر طبقه در حيطه شناختي
